محرم...

 چرخ زمان چرخ زد و دوره گشت           باز    جهان  بوی  محرم   گرفت
  باز  علم های عزا  بسته  شد               باز دلم غرق غمی خاص  شد
  اشک   بهایی  چه  گران  یافته            مشتریش  مادر   خوبان  شده
 عشق به معنا وبه سامان رسید            آب به  اوج   عطش خود  رسید
  یاد حسین خون به دل  ابر  کرد           خنده ز   لبهای  همه  دور  کرد
  وای زمین نای و نوایی نداشت            شرمزده  راه  به جایی نداشت
  ای قمر  روی  زمین  صبر  کن           لرزه  بر   اندام  ستمکار   کن
  رود که شرمنده احسان توست            ماه خجالت زده ی روی توست
  بعد تو عباس حسین چون کند             رقیه سه ساله را چگونه آرام کند

 

/ 0 نظر / 7 بازدید